Podatek drogowy w Wielkiej Brytanii w 2019 roku: co powinieneś wiedzieć

Staroświeckie papierowe krążki (ang. tax discs) umieszczane na przedniej szybie samochodu może i należą już do przeszłości, natomiast obowiązek płacenia podatku drogowego wciąż jest aktualny. Jak jest obliczany i jak bardzo zwiększy koszt utrzymania tego nowego auta, którego masz na oku? Sprawdźmy zatem, jak działa podatek drogowy.

Kto musi płacić podatek drogowy?

Oficjalnie znany jako podatek akcyzowy od pojazdów (ang. Vehicle Excise Duty), podatek drogowy dotyczy wszystkich samochodów poruszających się po lub zaparkowanych na brytyjskich drogach. Jego stawka zależy od tego, jak bardzo Twoje cztery kółka są przyjazne środowisku.

Dobra wiadomość dla tych, którzy jeżdżą autem elektrycznym lub o niskiej emisji spalin: nie muszą płacić podatku drogowego, jeśli ich samochód jest nowy, kosztuje mniej niż 40 tys. funtów i nie emituje spalin. Podobnie, jeśli Twój pojazd został zarejestrowany między 1 marca 2001 r. i 1 kwietnia 2017 r. oraz jeśli emituje maksymalnie 100g CO2 na kilometr, jesteś z podatku zwolniony. Zwróć uwagę, że nadal będziesz musiał dopełnić tych samych formalności – nie dokonujesz tylko samej opłaty.

Nawet jeśli Twój samochód nie uczestniczy w ruchu ani nie stoi zaparkowany na drodze publicznej – być może trzymasz go w zamkniętym garażu lub na podjeździe przez jakiś czas – wówczas wciąż musisz płacić podatek, chyba że złożyłeś wniosek o deklarację SORN (ang. Statutory Off-Road Notification czyli zawiadomienie o wycofaniu pojazdu z ruchu). Podatek drogowy nie dotyczy również pojazdów „historycznych”, czyli mających ponad 40 lat.

Jakie są stawki podatku drogowego?

Roczna kwota podatku drogowego zależy od wielu czynników. Tutaj znajdziesz szczegółowe zestawienie obowiązujących stawek. Istnieją różne zasady naliczania podatku, w zależności od daty rejestracji pojazdu.

Nowe samochody

Właściciele aut zarejestrowanych w dniu lub po 1 kwietnia 2017 r., w pierwszym roku płacą podatek w oparciu o emisję spalin, przy czym kierowcy samochodów z silnikiem Diesla płacą więcej, jeśli nie spełniają 2 poziomu normy emisji spalin w rzeczywistych warunkach jazdy (Real Driving Emissions Step 2).

W przypadku, gdy Twój samochód jest wart mniej niż 40 tys. funtów (pod uwagę brana jest cena nowego auta bez obniżek dystrybutora), wysokość stawki podatku drogowego po pierwszym roku zależna jest od rodzaju wykorzystywanego paliwa. Bezemisyjne samochody nie podlegają podatkowi drogowemu, z kolei w przypadku aut z silnikiem spalinowym lub Diesla obowiązuje stawka w wysokości 140 funtów, a dla tych zasilanych paliwem alternatywnym – 130 funtów.

Jeśli z kolei posiadasz samochód o wartości ponad 40 tys. funtów, zapłacisz podatek według powyższych stawek w zależności od rodzaju paliwa, plus dodatkowe 310 funtów przez kolejne pięć lat – nawet w przypadku samochodów elektrycznych.

Samochody używane

Dla samochodów zarejestrowanych między lutym 2001 r. i kwietniem 2017 r. stawka podatku będzie oparta o ilość emitowanych spalin, zaś w przypadku samochodów zarejestrowanych przed 1 marca 2001 r. obowiązują dwie stawki, w zależności od pojemności silnika: 155 funtów za auto z silnikiem do 1549 cm3 oraz 255 funtów za pojemność przekraczającą 1549 cm3.

Motocykle

Ponieważ jednoślady emitują mniej spalin, zapłacimy za nie niższy podatek drogowy. Jego stawka również zależy od pojemności silnika i waha się od 19 funtów za motocykl z silnikiem do 150 cm3 oraz 88 funtów za 600 cm3 i większe.

Sprzedaż samochodu

Pamiętaj, że podatku drogowego nie można przenieść ze starego samochodu na nowy, aczkolwiek możesz ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku za dany rok. Musisz także dopełnić formalności podatkowych w stosunku do nowego samochodu. Możesz to zrobić tutaj na rządowej stronie internetowej.